سراسر وب

هیتمن و لذتی که در اشتباه بازی کردن آن وجود دارد

۲ مرداد ۱۳۹۵

احتمالا همگی شما کم و بیش با هیتمن آشنا هستید. سری ای که در سال ۲۰۰۰ و با عرضه Hitman: Codename 47 توسط IO Interactive پا به صنعت ویدیو گیم گذاشت. آخرین نسخه سری هیتمن که همین پارسال عرضه شد، بازگشت موفقی بود به دوران شکوه این سری. هیتمن به عنوان یک بازی مخفی کاری همواره بازیکنان را به حرفه ای گری و استفاده از متد هایی که کمتر شخصیت اصلی این سری را در معرض خطر قرار دهند تشویق می کند، اما با این حال هیچ گاه آن ها را به تنها یک روش و شیوه خاص برای رسیدن به اهداف شان محدود نمی کند.

احتمالا برای شما هم در حین بازی کردن هیتمن پیش آمده که تنها بخش کوچکی از برنامه های تان درست از آب پیش نرود و مجبور به ریلود کردن سیو تان شوید. اما تا به حال شده که از شدت عصبانیت، قاتل خاموش بودن را کنار بگذارید و با هر سلاحی که به دست تان می رسد شروع کنید به لت و پار کردن دشمنان تان؟ در حالی که مردم بی گناه جیغ و فریاد می کشند و سعی می کنند راهی برای فرار بیابند، نیرو های امنیتی از در و دیوار برای دستیگر کردن ۴۷ سرازیر می شوند. بقا در چنین موقعیتی تنها وابسته به مهارت تان نیست، بلکه باید از شانس بالایی هم برخوردار باشید.

سعی کنید برای تنوع هم که شده یک بار هیتمن را اکشن بازی کنید

سعی کنید برای تنوع هم که شده یک بار هیتمن را اکشن بازی کنید. خودتان را لو بدهید تا نیرو های امنیتی از تمامی جهات به شما حمله کنند. تنها مکان امنی که می توانید در آن پناه بگیرید جایی نیست جز توآلت ها! شوخی نمی کنیم، واقعا اگر می خواهید زنده بمانید، با سریع ترین سرعت ممکن خود را به نزدیک ترین توآلت برسانید و آن جا پناه بگیرید.

اگر هیتمن را به شیوه استانداردش بازی کرده باشید، احتمالا می دانید که یکی از معمول ترین شیوه های از پای در آوردن اهداف بازی کشاندن آن ها به توالت و غافل گیر کردن شان است. اما نباید توانایی ها دفاعی این اتاقک ها را دست کم بگیرید. چرا این قدر روی پناه گرفتن در توالت ها اصرار داریم؟ هوش مصنوعی بازی به شکلی طراحی شده که نیرو های امنیتی برای از پای در اوردن ۴۷ سعی می کنند وی را دور بزنند و از تمامی جهات به وی حمله کنند. اما اکثر توآلت ها تنها یک در ورودی دارند.

این مورد تنها محدود به هیتمن نیست، به صورت کلی محیط های بسته ای که تنها یک راه ورود و خروج دارند، یکی از بهترین مکان ها برای سنگر گرفتن به شمار می روند. دشمنان سرشان را پایین می اندازند و وارد اتاقک می شوند و بازیکنان می تواند به راحتی از آن ها را تک تک از پیش روی بردارند. توالت ها، خصوصا آن هایی که در هیتمن پیدا می شوند هم یکی از بهترین نمونه های این فضاهای دفاعی اند. البته این اتاقک ها برای مخفی شدن هم مناسبند. جالب این جا است که توالت های مرحله پاریس هیتمن، درون خود یک کمد برای مخفی شدن هم دارند. به عبارتی می توانید در مخفی گاهی در مخفی گاهتان مخفی شوید! یاد فیلمی نمی افتید؟

هیتمن و لذتی که در اشتباه بازی کردن آن وجود دارد

متاسفانه اپیزود دوم هیتمن، کمی عصمت توآلت ها را خدشه دار کرده. توآلت های این اپیزود شامل پنجره و یا بیش از یک راه ورود و خروجند و دیگر مکان های قابل اطمینانی برای یک مبارزه خونین به شمار نمی روند. با این حال باز هم عمارت این اپیزود تنگناهایی دارد که ۴۷ می تواند به راحتی در آن ها سنگر بگیرد و هر که را که قصد نزدیک شدن دارد را لت و پار کند و جان سالم به در ببرد. این همه که از توالت و تنگنا ها گفتیم، برای این بود که بدانید می توانید اصول مخفی کاری هیتمن را نادیده بگیرید، در نقش یک قاتل دیوانه بازی کنید و ماموریت تان را با موفقیت به پایان برسانید.

در واقع با جلب کردن توجه نیرو های امنیتی به خود، سپس پناه بردن به یک سنگرگاه در اولین فرصت و مقاوت در برابر موج حملات دشمنان تان برای بیست دقیقه، ماموریت شما از هر گونه خطری برای ۴۷ خالی می شود. با خیال راحت از پناه گاه تان بیرون بی آیید، به راحتی در محل ماموریت تان قدم بردارید و با افتخار به آشوبی که به راه انداخته اید بنگرید. با وجود آن همه سلاح های جور وا جوری که می توانید در اول هر مرحله انتخاب کنید، این استراتژی راحت تر از آن چه که فکرش را بکنید موفق می شود. در حقیقت از زمان عرضه نخستین عنوان این سری، این تاکتیک به خوبی جواب می دهد! به حدی که دیگر برای مراحلی که مخفی کاری در آن ها سخت و دشوار است، به عنوان یک شیوه بازی کاملا استاندارد قلمداد می شود!

حتی برخی از چالش های بازی هم شما را به مبارزه رو در رو فرا می خوانند. سرتان را پایین بیاندازید، مستقیم به سمت هدف تان حرکت کنید، کارش را بسازید و حالا در مقابل تمامی نیرو های امنیتی موجود در حالی که قلب تان از استرس تند تند می تپد مقاومت کنید! شاید چنین شیوه بازی ای نزد شمایی که با دید مخفی کاری به هیتمن می نگرید ابدا جذاب نباشد، اما به قدری هیجان این نحوه بازی بالاست که فکر تکرار مراحل پیشین بدین شکل به سرتان خواهد زد!

در واقع هنگام بازی کردن هیتمن به شکل عنوانی اکشن، با صحنه هایی روبرو خواهید شد که شما را به خنده واخواهند داشت. دنیای هیتمن را تصور کنید، دنیایی است رئال، جدی و سخت. هر کدام از نیرو های امنیتی، از ساده ترین گارد ها گرفته تا محافظ های شخصی با طراحی پر ابهت شان همانند دیواری به نظر می رسند که راه ۴۷ را برای رسیدن به هدفش سد کرده اند.

اما کافی است یک بار هم که شده هیتمن را اکشن بازی کنید تا ابهت دنیای این سری دود شود و به هوا برود

اما کافی است یک بار هم که شده هیتمن را اکشن بازی کنید تا ابهت دنیای این سری دود شود و به هوا برود! هر نیرویی، حتی گارد ویژه مانند احمق ها به سمت ۴۷ هجوم می آورند. در تنگنایی همانند توالت ها مخفی شوید، تک تک دشمنان تان نهایت سعی شان را می کنند تا از همان یک در ورودی به شما حمله کنند و تنها کاری که بازیکن باید بکند شلیک چند گلوله به آن ها است. چپ و راست روی زمین افتند، از کنار اجساد رفیقان شان می گذرند، بی آن که حتی فکر تعویض استراتژی به ذهن مصنوعی شان خطور کند! در واقع هوش مصنوعی هیتمن برای مقابله با بازیکن در این شرایط به شکلی طراحی شده که سرنوشتی جز شکست در انتظارش نیست.

مدتی پس از این که تمامی نیرو های امنیتی را از سر راه تان برداشتید، سایر مردم رفتار عادی شان را از سر خواهند گرفت. گویی مواجه شدن با چنین شرایطی بخشی از زندگی روزمره شان است! رفتار غیر عادی مردم کاملا با دیگر حماقت هایی که از هوش مصنوعی بازی سر می زند همخوانی دارد. حال که محیط بازی خالی از هر گونه مانع برای ۴۷ شده، به هر شیوه ای که مایلید می توانید ماموریت تان را به پایان برسانید. با تبر و شمشیر به دنبال اهداف تان بی افتید و یا تمامی مهمات تان را روی شان خالی کنید!

هیتمن و لذتی که در اشتباه بازی کردن آن وجود دارد

اکشن بازی کردن هیتمن، مشخص می کند که در دنیای این بازی اعمالی که به ظاهر نادرست و غیرمعمول به نظر می رسند، کاملا قابل قبولند. می توانید لباس یک راهب مذهبی را به تن کنید و در حالی که یک اهرم را به دست دارید آزادانه در محیط بازی بچرخید، تا زمانی هم که آزار تان به کسی نرسیده به شما شک نخواهند کرد. سوال این جا است که آیا استودیو IO سعی کرده که این نکات غیر عادی را از دید بازیکنان مخفی کند و ناموفق بوده، یا اجازه داده که به نسخه نهایی بازی راه یابند تا بازیکنان بتوانند با سو استفاده از آن ها، لحظاتی مفرح را در دنیای خشک و جدی هیتمن تجربه کنند. شاید این استودیو ترجیح داده که با محدود کردن بازیکن به یک سری روش مشخص برای انجام وظیفه شان، اجازه به اتمام رساندن مراحل به هر شکلی که شده را به آن ها بدهد. بالاخره کمی تنوع هم لازم است!

محدودیت ها فقط در ذهن بازیکن شکل می گیرند و در حقیقت روشی غلط برای بازی کردن وجود ندارد

در واقع می توان از سرسختانه ترین مکانیزم های هر بازی ای به شکلی خنده دار سو استفاده کرد. محدودیت ها فقط در ذهن بازیکن شکل می گیرند و در حقیقت روشی غلط برای بازی کردن وجود ندارد! در عصر حاضر، بازی ها روش های گوناگونی برای بازی کردن پیش روی مخاطبین شان قرار می دهند. می توانید برای ایجاد چالش خود را به شکل های مختلف محدود کنید و یا فارغ از هر چهار چوبی، هر کاری که دلتان بخواهد را انجام دهید. حتی برخی بازی ها هستند که منتظر بازیکنان نمی مانند و خودشان صحنه هایی خنده دار ایجاد می کنند! برای مثال در GTA و یا بازی های بتسدا، با صحنه های خنده داری رو به رو خواهید شد که به دلیل مشکلات و باگ های کوچک هوش مصنوعی و یا موتور فیزیک پیش می آیند و خود بازیکن هیچ نقشی در آن ها ندارد!

شاید در عصری که بازی ها روز به روز واقع گرایانه تر می شوند، پوشش شیوه های غیر متعارف برای به اتمام رساندن بازی ها برای سازندگان سخت و دشوار باشد. اما به عنوان یک ایراد به این مسئله نگاه نکنید، بلکه از آن همچون یک ویژگی بهره ببرید. اگر بازی ها را کمتر جدی بگیرید، لذتی که از آن ها خواهید برد به مراتب بیشتر می شود. دفعه بعدی که هنگام هیتمن بازی کردن لو رفتید، بازی را از سیو قبلی لود نکنید، با شرایط کنار بیایید و سعی کنید هر طور که شده و به هر شکلی که برای تان مقدور است بازی را به اتمام برسانید. بدین شکل شما بازی را نه به شکل نادرست و اشتباه، بلکه تنها به شیوه و سبکی دیگر به پایان رسیده اید، شیوه ای که شاید از روش معمول بسیار جذاب تر باشد.

The post هیتمن و لذتی که در اشتباه بازی کردن آن وجود دارد appeared first on دیجیاتو.